Overgang van oud naar nieuw

Volgende keer hier jouw blog? Mail naar: info@orangemonday.nl


Onderstaand het nieuwste blog van onze ambassadeur Karin Broeders:

De klanken van Stairway to Heaven van Led Zeppelin dreunen in mijn oren via de koptelefoon als ik het afgelopen jaar overdenk.

Vorig jaar zat ik op de bank, te huilen, alleen en eenzaam. Nu ben ik weer alleen, maar met een ander gevoel. Alhoewel bij dit nummer de tranen altijd wel zullen blijven stromen.

stairway

Er is zoveel gebeurd het afgelopen jaar. Uiteindelijk zag ik wel in dat ik een ernstig probleem had en ben, via maatschappelijk werk, naar een psycholoog gegaan. Snel werd voor mij duidelijk dat ik niks verder kwam in het proces van pijn, de nachtmerries erger werden en ik op alle fronten compleet stuk liep. Ik heb mij laten doorverwijzen naar een psychosociale instelling: De Hezenberg te Hattem.

Op 25 augustus 2014 was het zover, door de zorgverzekeraar na dertien weken wachten, (hoe belachelijk is dat?),  kwam ik daar om half elf aan met een koffer, laptop, schilder- en schrijfspullen. En ….. een cameraploeg van de EO die mij filmde en interviewde. (Programma is te zien op uitzending gemist: Geloof, hoop en liefde, uitgezonden op 8 oktober 2013).

IMG_1297

De eerste dag word je een beetje geleefd door de nieuwe indrukken en dan lig je ineens in een vreemd bed, vreemde geluiden en overmand door emoties. Ik lijk wel gek dat ik hier aan begonnen ben, o ja …daarom ben ik hier🙂

Niks uitrusten!  De volgende morgen start het direct heftig met creatieve therapie. Iemand die niet door dit proces gaat, kan onmogelijk begrijpen hoe ingrijpend het is iets creatiefs te creëren vanuit je diepst verborgen pijn. En dan moet je er ook nog wat over zeggen. Dan zie je ineens de enorme pijn waarin je verkeert. Ai, wat deed dat zeer toen ik naar de gedeukte, gebogen menspersoon keek met stekels op haar rug. Dat was ik… kapot , afgeschermd en vol pijn. Het was een van de therapieën waaraan ik het meest heb gehad.

Na drie weken kwam het breekpunt tijdens lichaamswerk. Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven zo boos geweest ben op een boksbal en alle woede op de man die ons leven verziekt heeft, kwam er uit, op een heftige manier. Ik heb met een stok de boksbal compleet aan flenters geslagen. Ik heb uren na mijn woedeaanval gehuild….. Ik wist niet dat een mens zo intens diep door emoties kan gaan.

boksbal

Alle verdedigingswallen, alle deksels van alle beerputten vielen om en open en het was een grote chaos in mijn hoofd. Ik verloor alle controle en dat vond ik beangstigend.

Maar als je verbouwd, wordt het altijd eerst een zooitje voordat je het mooi kan maken, toch? En dat is ook als je de pijnhoop in je hoofd (ja, pijnhoop) aan gaat pakken.

wal

Nu terugkijkend, ik ben natuurlijk al weer een tijdje thuis, bemerk ik dat ik zo onnoemelijk veel geleerd heb over  mijzelf, en hoe anders ik reageer op situaties.

Dankbaar ben ik dat er in de familiesfeer een aantal zaken gekeerd zijn en er ruimte is voor communicatie en wederzijds begrip.

Ben ik nu beter?
Dat vraagt iedereen, nee natuurlijk niet! Het begint nu pas. Alle rouwprocessen liggen open.
Het gevoel van verlatenheid, eenzaamheid en het verstoten zijn is nog nooit zo diep geweest als nu.

werk in uitvoering

Verschil
“Maar wat is het verschil tussen deze oud en nieuw en die anderen?”, hoor ik jullie nu denken. 

Ik kan nu voelen waar  ik vorig jaar voor wegliep. Ik heb geleerd wat ik nodig heb om mijzelf te kunnen troosten.

Vorig jaar was ik alleen met oud en nieuw en dat was niet mijn eigen keuze, een vriendin had last minute afgebeld,  terwijl ik nu tientallen uitnodigingen afgeslagen heb, omdat ik de pijn wilde beleven, wilde voelen en dat gaat alleen toch het best.

Maar hoe pak je dat dan aan, pijn voelen?
Na een zeer gezellige eerste kerstdag met goede vrienden heb ik mijzelf opgesloten in mijn huis met de top 2000 aan. En de diepe, rauwe emotie van muziek werkt helend en genezend, want die 2000 nummers vertellen in één week jouw levensverhaal. Je schiet van je jeugd naar je scheidingen, naar verliefd zijn, naar verstoten worden, naar de geboorte van je kinderen, en met Stairway to Heaven van Led Zeppelin door naar de miskraam van je kind. En die emotie raakt diep en dit is het eerste jaar dat ik het ook echt voel, diep binnen in mij en het is absoluut geen fijn gevoel.

1129586895MusicPhoneToon

Toch zie ik door mijn tranen bemoedigende twitter-berichten binnenstromen van aardige mensen met wie ik contact had tijdens de Top 2000. Die bemoedigingen slepen mij door het gevoel en ineens bemerk ik hoe bevrijdend ik nu kan huilen. Ik rouw om alles wat er is gebeurd en voel dat ik ook veel kan loslaten.

Natuurlijk ben ik er nog lang niet. De EMDR-therapie gaat binnenkort starten en ik zie er tegen op. Er gaat nog veel pijn komen en ongetwijfeld zal ik nog terugvallen krijgen, dat hoort er bij.

Ze zeggen niet voor niks: “2 stappen vooruit en 1 achteruit”. En dan ineens merk je: “hé .. ik kan er vier vooruit en ga er maar één terug”.

tranen aan wimper

De afgelopen periode is het meest lastig geweest dat mensen aan de buitenkant niet zien dat je nog ziek bent. Iedereen verwacht dat je beter bent. Je bent immers naar een “rusthuis” geweest. Rusthuis? Ik heb zeven weken keihard aan mezelf gewerkt en alles behalve gerust! En die rust is er nu ook niet, ik krijg nog steeds therapie. Ik moet mezelf helemaal opnieuw uitvinden en dat is alles behalve leuk!

Verandering
Toch bemerk ik een diepe verandering bij mezelf. Ik herken emoties, ik herken teleurstelling, maar raak er niet meer in verstrikt. Ik heb geleerd met mezelf in contact te zijn, terwijl ik naar de ander luister, te ervaren: wat doet het met mij. Een geheel normaal proces, maar als je al meer dan 15 jaar in een overlevingsstand hangt, ben je afgesloten voor je eigen emoties en gevoel. Ik was totaal niet in contact met mezelf.

Nu kan ik mijzelf troost bieden, ik weet wat ik daarin nodig heb.  En nog veel beter: ik kan het voor mezelf creëren, omdat ik aan kan geven: Nee, dit heb ik niet nodig, maar dat wel!

Ik kan het iedereen aanbevelen die op de een of andere manier is vastgelopen. Ga hulp zoeken. Niet in een alternatief circuit met lieve mensen, maar met professionals die jou kunnen helpen met jezelf te leren omgaan.

collega-met-karakter-Sophia-2

Super blij ben ik met de commercials over collega’s met een karakter, die gaan over acceptatie van mensen met een psychische aandoening. Want psychisch ziek zijn betekent niet dat je niet prima kan functioneren. Sterker nog , ik ken nu beter mijn zwakke en sterkte punten en weet ook veel beter om te gaan met bijvoorbeeld tegenslagen, omdat ik dat heb geleerd!

Hoe nu verder?
Voor het eerst in lange tijd heb ik hoop! Er is licht aan het eind van deze zwarte tunnel. Dus 2015 wordt een jaar van hoop en hersteld vertrouwen!

Hoe is dat bij jou?

keep-calm-and-happy-2015

 

potretfotot Karin Broeders

Karin Broeders                                                             OM CENTER - Omdat het nodig is .. oranje lijn dun                             www.kaatjekletskous.wordpress.com

Ambassadeur Orange Monday
www.orangemonday.nl

 

This entry was posted in ambassadeur, blog, DSM Diagnose, Ervaringsdeskundige, Ervaringsverhaal, Gastblogs, Gezondheidszorg, Karin Broeders, OM Centers, Orange Monday Foundation, Posttraumatische Stressstoornis, Psychische klachten, PTSS, Time To Change NL, Twitter, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Overgang van oud naar nieuw

  1. Mooi verhaal Karin!
    Veel succes in je proces

    Alles wat in de knoop zat: ingewikkeld, eerst losmaken: ontwikkelen en opnieuw anders verbinden: herverbinden

    Hartelijke groet

  2. Brigitte says:

    Geweldig weergegeven Karin, helder, duidelijk, volledig! Voor iedereen te begrijpen.
    In “onze” maatschappij die is gericht op succes en ratio mag je geen diepe emoties hebben. Je moet een soort van robot zijn, optimaal productief zijn anders hoor je er niet bij.
    We zijn mensen en onze natuur is dat we naast denken ook emoties ervaren, dat hoort samen te gaan. Juist door onze emoties gaan we nadenken en als daar de ruimte en erkenning voor is kunnen we als mens functioneren zoals het zou moeten zijn. Maar omdat dat niet mag, verliezen “we onszelf” en lopen er velen vast. Als je toegeeft dat je het moeilijk hebt verwordt je welhaast tot een paria, en waarom? Omdat je de mensen dan confronteert met wat zij bij zichzelf willen ontkennen. Dit omdat ze geleerd is dat het “een zwakte is” en waar zij dus ver van weg willen blijven. We moeten machines zijn. Wat kort door de bocht, er zijn nuances, maar toch…..! Maar wat vertel ik jou? Wat ik er mee wil zeggen is dat het geweldig is dat je deelt met anderen dat jij, een zeer intelligente en zeer succesvolle vrouw, onderuit bent gegaan aan altijd maar een masker van vrolijkheid te dragen en oneindig door te gaan terwijl je van binnen werd verscheurd door gebeurtenissen die je leven steeds weer op zijn kop hebben gezet. Ik bewonder je moed en kracht! Jij inspireert. Dankjewel voor het delen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s