Stippen of juist Sterren? Wie is hier nou gek?

Ik ben al geruime tijd bij een psycholoog onder behandeling voor de diagnose PTSS.

Het was al een heel traject in mijn hoofd voordat ik zover was dat ik voor mijzelf erkende ‘ik heb een probleem dat ik niet meer zelf kan oplossen’.

Na verloop van tijd bemerkte ik dat ik niet veel verder kwam.

En ineens was daar die bom; opname in een instelling!

Stippen of sterren-wereld ontploft-orange monday

De samenleving, en dus ook een aantal mensen in mijn omgeving, is er dan als de kippen bij om mij te stigmatiseren want ‘hoe sneu ben je wel niet als je je eigen broek niet meer kan ophouden?’.

Ik heb er een hele strijd mee gehad
En eigenlijk is het raar dat je daar überhaupt over nadenkt?!

Want als je been is gebroken, denk je toch ook niet na dat als je je laat behandelen dat later tegen je gebruikt kan worden? Dat doet ook niemand, want tijdens sollicitatiegesprekken komt dat niet eens aan de orde, maar wel als je hoofd breekt, daar mag dan ineens iedereen wat van vinden! 

Lastig uit te leggen wat er met je aan de hand is als je hoofd breekt
Want hoe leg je uit als je telefonisch medicijnen hebt besteld (hoe handig is dat), als je ze dan gaat ophalen en juist de pijnstillers die je heel hard nodig hebt er niet bijzitten en dan iets knapt in je hoofd?

Stippen of sterren-geen medicijn-orange mondayDat je dan niet kan bevatten dat je ze opnieuw moet bestellen, terwijl je niks meer hebt en dus 24 uur met pijn moet lopen, omdat een stagiaire een fout heeft gemaakt? Dat je compleet flipt als ze dan aangeeft “dan neem je toch een paracetamol?”. Ik krijg een zware pijnstiller in een heel hoge dosering en dan denkt die mevrouw dat een paracetamolletje nog wel zal helpen?!

Wie is hier nou gek?, denk ik dan…..
Normaal zou ik het waarschijnlijk wel begrijpen maar nu even niet! Ik wil niet weer naar huis moeten, bellen, en pas de volgende dag de pillen krijgen, ik wil ze nu! Het in en uit de auto (fietsen kan ik al lang niet meer) is al een heel gedoe. Ik zou dan wel, zoals ik vroeger wel eens in een reclame gezien heb, op de grond willen gaan liggen en heel hard trappelen en roepen NEE NEE NEE ik wil ze NU!

Stippen of sterren-wanhoop-orange monday

Maar dat doe je niet, mede ook doordat als ik eenmaal op die grond lig, ik waarschijnlijk helemaal niet meer kan opstaan. Nee, ik probeer met een prop van onmacht in mijn keel die ander te overtuigen. Uiteindelijk, na veel gedoe, kreeg ik dan toch de medicijnen.

En ik snap ook wel dat je zware pijnstillers niet zomaar mee geeft, maar toch… Ik loop er tegen aan en kan er niet meer mee dealen.

Pastoraal Centrum
Dus de knoop door gehakt en een intake aangevraagd in Hezenberg Pastoraal Centrum te Hattem.

Het duurde een maand voor ik voor de intake aan de beurt was en, samen met een hele goede vriendin die ik blind vertrouw, ben ik er heen gegaan.

En ik moet zeggen, wat een rust straalt dat terrein alleen al uit.  De enorme vriendelijkheid waarmee ik werd ontvangen, verraste mij ook.

Stippen of sterren-Hezenberg-orange monday

Duidelijk is in kaart gebracht wat mijn probleem of problemen zijn en mijn vriendin werd ook op prettige wijze bij het gesprek betrokken. Zij verduidelijkte wat ik zelf niet goed onder woorden kon brengen.

Afgelopen vrijdag werd ik gebeld dat de opname-aanvraag is goedgekeurd. Binnen de GGZ is het helaas zo dat de zorgverzekeraars het voor het zeggen hebben, dus moet ik dertien weken wachten voor ik aan de beurt ben, dus ga ik per 25 augustus voor zeven weken intern in therapie.

Nu ben ik dus echt gek?
En die mededeling is toch heftig, het is ineens wel allemaal heel echt nu.

Nu ben ik dus echt gek? Of ben ik juist iemand die heel goed begrijpt dat je soms zo vast kan lopen en is het eigenlijk heel stoer dat ik mijn problemen te lijf ga en op zoek ga naar heling?

Stippen of sterren-heling-orange monday

Is dit niet veel eerlijker? Als de buitenwereld de schijn ophoudt dat ik het allemaal zo mooi onder controle heb, maar ondertussen kapot ga, alleen omdat ik dat stigma niet wil?

En dat stigma? Is het wel zo’n stigma? Maken wij mensen er niet een heel ding van en is stigma eigenlijk niet een heel verkeerd woord? Moeten we juist de mensen die erkennen het niet alleen meer te kunnen en de moed hebben hulp te vragen niet juist toejuichen en bejubelen?

Ok, ik realiseer mij dat mensen mij nu anders kunnen gaan zien.  Als ‘zielenpiet’ en ‘kneus’ en als ze mij ooit in de toekomst googlelen en dan mijn blogs tegenkomen, denken : “he die is gek geweest, die willen we niet op de werkvloer, te veel risico” of iemand die dezelfde informatie vindt en denkt: “zo die is stoer en moedig dat ze hulp heeft gezocht en vanuit het diepe dal van PTSS er uit is geklommen, zo’n doorzetter kunnen wij hier heel goed gebruiken”.

Stippen of sterren-gek is risico-orange monday

Max Lucado
Max Lucado, een christelijke schrijver, heeft een boekje geschreven dat ’Sterren en Stippen’ heet. Wat mij opvalt is, dat vooral mensen die hun eigen problematieken niet onder ogen durven zien de stippen plakken, de veroordelingen dat je niet goed genoeg bent, dat je niet deugt, dat je niet meer past in de maatschappij als je de route van een hulptraject neemt, terwijl juist de rest van de wereld de sterren plakt. Wie is er nou eerlijk? Naar mij, maar vooral naar zichzelf?

Ik geef mijzelf een ster, want mijn naam is Karin Broeders en ik kan het niet meer alleen en ik erken het ook, en daarom heb ik hulp gezocht!

Stippen of sterren-help-orange monday

Ik vind het spannend, kijk er naar uit en zie er tegen op. De muurtjes van verdediging tegen nog meer pijn en binnengehouden pijn zullen daar omgetrokken gaan worden en dat zal een pijnlijk proces worden, maar ik kom er beter vandaan, daarvan ben ik overtuigd. Als Fenix uit de as verrees zo zal er ook een nieuwe Karin verrijzen, een Karin die God bedoeld had toen hij mij schiep.

En ik ga niet alleen, door mijn geloof in Jezus, weet ik dat Hij met mij mee gaat en helpt dragen waar ik even moe ben.

Ik doe een oproep om de stippen van stigmatisering nou eens weg te gooien en toe te juichen als iemand simpel zegt ‘ik kan het niet meer alleen’.

Karin Broeders-portret-WP-Orange Monday

Karin Broeders

www.kaatjekletskous.wordpress.com Vierkant-Logo-Orange-Monday-met-tekst

Ambassadeur Orange Monday

www.orangemonday.nl

 

 

This entry was posted in Code Oranje, DSM Diagnose, Ervaringsdeskundige, Gastblogs, Karin Broeders, OM Centers, PTSS and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to Stippen of juist Sterren? Wie is hier nou gek?

  1. Jean-Pierre says:

    Goed gezegd !

    • Thx Jean Pierre, ik hoop dat ik een kans kan breken voor al die mensen die zwijgen en geen hulp kunnen of durven vragen. Vandaar dat ik graag ammasadeur voor zo’n prachtig initiatief als orange Monday wil zijn.
      Hartelijke groet Karin Broeders

  2. Reblogged this on Karin Broeders and commented:
    Weer een blog voor Orange Monday……Sterren en stippen…..weg met stigmatisering

  3. Marianneke says:

    Schitterend verwoord. Wie kan wel alles alleen?

    • Hoi Marianneke,
      uiteindelijk kan niemand het alleen. Ik hoop op meer begrip en destigmatisering in de samenleving. sommige vinden het stoer de blogs anderen vinden het raar dat je je zo open en bloot weergeeft op het internet. Maar ik geloof heilig in openheid! Dank voor je compliment!
      Hartelijke groet Karin Broeders

  4. Dank je wel Jean Pierre! Krijg veel mooie reacties. Hartverwarmend!

  5. Thea says:

    Moeten we juist de mensen die erkennen het niet alleen meer te kunnen en de moed hebben hulp te vragen niet juist toejuichen en bejubelen?

    Jahaaaa die moeten we idd toejuichen. En jij bent gewoon een stoer wijf, je erkent en je dóet het!! Ik hoop dat de behandeling zijn vruchten zal gaan afwerpen en wens je alle kracht en sterkte toe! Xxx

  6. Dank je wel Thea voor deze mooie woorden!
    En inderdaad ik hoop door mijn blogs hier op Orange monday foundation aandacht voor te krijgen dat we niet meer moeten veroordelen maar juist toejuichen!
    Hartelijke groeten Karin

  7. Wat een krachtige vrouw ben je! Jou vermogen tot zelfreflectie maakt dat je weet wat je nodig hebt. Voor jezelf zorgen is een heel groot goed en ik bewonder je daarvoor!.Chapeau!!!

  8. Liesbeth Van Assche says:

    Hallo Karin,
    Heftig stuk heb je geschreven. Stoer van je dat je hulp zoekt. Wij zijn opgevoed om ‘alles’ maar alleen te moeten doen.
    Jammer dat je nog even moet wachten op hulp. Geniet in de tussentijd van de zomer. Alle goeds en veel kracht wens ik je!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s